Yeni Ateizmi itibarsızlaştırma adımlarından birisi de, kimi görünürde-ateist ünlü kişilerin Yeni Ateizmi kınamasını öne çıkarmaktır. Bu adımın en meşhur örneği de Michael Ruse olsa gerek. Emre Dorman’ın “‘Bilimsel Ateizm’e Ateist Düşünürler Tarafından Getirilen Eleştiriler” adlı makalesinin giriş kısmında bu durum şöyle anlatılır:
Örneğin Michael Ruse, Fern Elsdon-Baker ve Terry
https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/795980
Eagleton gibi ateist düşünürler, “bilimsel ateizm”i eleştiren kitaplar ve makaleler kaleme almışlardır.
Not edilmelidir ki, burada “Bilimsel Ateizm” ibaresi geçse de, Emre Dorman burada Yeni Ateizmi kastettiğini makalenin başında ““Bilimsel ateizm” veya literatürde bilinen diğer adıyla “yeni ateizm” halk arasında kabul gören bir felsefi görüştür” diye belirtmekte. Gene not edilmelidir ki, Yeni Ateizm harekatı, Bilimsel Ateizm değildir ve böyle denilmesi yanlıştır. Fakat bu yazıdaki konumuz o değil.
*Konvansiyonel* olarak, telsefeciler (not: telsefe = felsefe diye yutturulan teoloji) tanrı yanılgısını salt felsefe konusu gibi yutturmaktalar onlarca yıldır ve Yeni Ateist Paradigmanın özelliklerinden birisi, tanrıya empirik ve/veya bilimsel ispat ve/veya delil talep etmeyi yaymak olmuştur. Ve bu adım da bu telsefecilerin dolandırıcılık düzenine büyük darbe teşkil etmesi ön-görüldüğü için tüm telsefeciler el ele vererek Yeni Ateizme saldırırlar. Nasıl mı büyük darbe olur?
Eğer siz tanrı yanılgısını felsefe konusu diyerek ve tanrı yanılgısını araştırılması gereken bir dikte olarak insanları kazıklayabilirseniz, telsefe satarak para kazanırsınız. Örneğin, “tanrının varlığına dair ontolojik manipülasyon”u piyasaya sürer teist bir telsefeci, bunun satışı sayesinde para ve nam kazanır. Buna karşıt olarak, sözde-ateist bir telsefeci de “ontolojik argümana reddiye” diye ürün sürer piyasaya, o da bunun satışlarından para kazanır. Sonra sırasıyla “reddiyeye cevap” diye teist telsefeci para kazanır, “reddiyeme verilen cevaba cevap” diye sözde-ateist telsefeci para kazanır. Bunu felsefenin her alanında yaparlar: Ahlak manipülasyonu, Zihin-beden düalizmi, Matematik felsefesinden manipülasyon, Kelam Kozmolojik manipülasyonu vs vs. Bu argümanlara sözde-ateist telsefeciler tarafından cevaplar sürülür piyasaya, sonra onlara reddiye, reddiyeye cevap derken bu kutubun her tarafındaki telsefeciler oturdukları yerden salt düşüncelerini satarak para kazanırlar.

Tanrı tartışmasını ayakta tutmak telsefeciler için hayati önem arz eder: Eğer tanrı yanılgısı diktasından insanlar arınırsa, yani din felsefesi denilen saadet zincirine olan talep düşerse, telsefeciler para kazanamaz ve aç kalırlar. İşte, Yeni Ateizmin de Pozitivizmin de en büyük “tehlike”si budur ve bu yüzden telsefeciler el ele verip bu akımları itibarsızlaştırmaya çalışır: Yeni Ateizm (ve Pozitivizm) benimsendiğinde bu saadet zincirine olan talep düşüyor – zira, empirik delil talep edilince din felsefesi denilen bu dayatma-tartışma noktalanıyor: pazarladığınız ürünün çalışırlığı empirik olarak gösterilemezse (if can not be demonstrated empirically) ret edilir ve din felsefesi diye pazarladıkları tüm o diktalar, o kocaman saadet zinciri ağı tamamiyle ilgi dışı kalır, talep düşer ve bu telsefeciler 5 parasız, aç kalırlar. Yeni Ateistlere kelamın kozmolojik idiotizmasını pazarlayamazsınız, ontolojik idiotizmayı pazarlayamazsınız, tanrı yanılgısı lehine objektif ahlak idiotizmasını pazarlayamazsınız, “doğanın doğası nedir?” diye insanlara mal satamazsınız.
İşte bu yüzden Pozitivizmi de Yeni Ateizmi de baltalamak istediler telsefeciler. Telsefecilerin bu dayanaksız iddiayı dayanaksızca tekrar ettiklerini alıntı-alıntı okumak isterseniz, şu yazımıza bakınız: https://yeni-ateizm.org/2023/01/30/neoteist-mitler-2-yeni-ateizm-bilimcidir/

Yorum bırakın